b-log 16/08/07 Thu 14:30. Σιθωνία.
--
Στο βάθος της Σιθωνίας, απέναντι από τον Άθω, πολύ κοντά στις κατασκηνώσεις της Χ.Α.Ν.Θ, 5 λεπτά από το χωριό Άγιος Νικόλαος, υπάρχει μία παραλία 2 χιλιομέτρων με 5 (μετρημένες) ομπρέλες. 2 εξ αυτών είναι συστάδες τριών ή τεσσάρων ομπρελών καθώς συστεγάζουν ολιγάριθμες παρέες. Μία εκ των 2 είναι η δική μας.
Όλα τα υπάρχοντα όλων μένουν στην παραλία 24 ώρες το 24ωρο. Βατραχοπέδιλα, βάρκες, μικρά φουσκωτά, κανό, εξωλέμβιες μηχανές, κουπιά, τρόμπες, μαγιό, καρέκλες, ψαροντούφεκα, στρώματα, παιδικά παιχνίδια, κι άλλα τόσα. Όλοι χρησιμοποιούν τα υπάρχοντα όλων. Από μια κοινή συμφωνία ποτέ όμως διατυπωμένη.
Η παραλία άδεια παντελώς και κυριολεκτικά. Τα παιδάκια παίζουν σε μια ακτίνα 500 μέτρων δεξιά κι αριστερά. Στην άμμο με τις ώρες. Κάτω από τις τεράστιες ομπρέλες. Από τις 12:00 ως τις 20:00... Το σπίτι στα 62 σκαλιά επάνω μετά τον χωματόδρομο. Νερό με υδροφόρα. Πρόχειρες λάμπες του Δήμου τη νύχτα. Το δάσος τεράστιο και πυκνό μέχρι την παραλία. Άπειρες μέλισσες και σφήκες. Το πρώτο πόδι έχει καταστραφεί από την περσινή φωτιά και τα τσιμεντόσπιτα χρόνων "ανάπτυξης" και οι χαροκαμένες έχουν έρθει εδώ. Ηλεκτρικό ναι. Τηλέφωνο μόνο ένα.
Η Θεσσαλονίκη στις 1,5 ώρες. 2 αν πηγαίνεις αργά. Ο "Θερμαϊκός" 15 λεπτά πιο μετά.
«Ο παράδεισος, είναι εδώ.» σκέφτηκα.
Τη νύχτα ακούμε κουκουβάγιες ή κάτι άλλο, που να ξέρω εγώ το φτωχό παιδί της πόλης, κι είναι και μια αλεπού που την ταΐζουν εδώ. Δε φοβάται. Προχθές ένα κοπάδι δελφίνια χάραξε τα νερά δίπλα από το χέρι του γιου μου ετών 6,5 που τον είχα στο κανό βόλτα. Τόση ειρήνη έβγαζε το κολύμπι τους που ήθελα να τ' αγκαλιάσω.
Στο κοντινό σπίτι κάποιων φίλων, μετά την βροχή, βρήκαμε ίχνη από φίδια. Δρομάκια δεκάδων μέτρων πάνω στο χώμα. Γυρόφερναν την κάτω αποθήκη.
«Ο παράδεισος», σκέφτηκα, «είναι εδώ...»
Στο ... πήγαμε έτσι για βόλτα και καφέ.
Οι "άλλοι", εδώ μένουν.
Αντίκρισα Mercedes με αλεξίσφαιρα τζάμια και suites με σαμπάνιες (το μπ με μπάσα προφορά) και ποτήρια κρυστάλλινα αφημένα έξω από την πόρτα do not disturb σε δημόσια θέα.
Βαλκανικά νούμερα κυκλοφορίας παντού.
Στο αναμεταξύ εγώ ο φτωχός την αγαπώ τη Ρωσία. Μεγάλη χώρα με ανεξάντλητη παράδοση.
Φαντάστηκα τη μυρωδιά της σαμπάνιας ανακατωμένη με την ιδρωμένη παντόφλα που όμως οδηγεί στο σεξ χωρίς πόνο. Κι αμέσως μετά ήθελα να διαβάσω Thomas Harris.
Οι "άλλοι", εδώ μένουν.
Αλλά γιατί δε μένουν εδώ αντί να εξαπλώνονται;
16 Αυγούστου 2007 2:30 μμ
--
12 σχόλια:
εσύ μπορεί να το λες ποστ,
εγώ το λέω γροθιά στο στομάχι
(με επικάλυψη γλυκιάς αφηγηματικής απόλαυσης...)
(έχεις ποτέ αναλογιστεί πόσα χρωστάς στο "τίποτα" που μετατρέπεις σε "κάτι"?)
τα σέβη μου
Είμαι ακόμη κάπου κοντά στον παράδεισοπου λες. Για όλα τα υπόλοιπα θα συμφωνήσω με τον αγαπητό Γιάννη. Για όλα.
Αυτό για το τίποτε που τελικά γίνεται κάτι είναι πολύ σημαντικό.
Ευχαριστώ πολύ. :)
georgia, μην μπεις σε λεπτομέρειες περιγραφών του εκεί που είσαι παιδί μου γιατί ξέρω που είσαι... είμαστε μεγάλα παιδάκια πια θα πάθουμε και τίποτε...
Να υποψιαστώ πως πήγες πάλι στο "Θερμαϊκό" και να σκάσω πάλι από τη ζήλεια μου;
Ω! Τι εμφάνιση κι αυτή...
Όχι δεν πήγα "Θερμαϊκό" διόλου.
Τώρα βέβαια, να σκάσεις από τη ζήλια σου μπορείς, ελεύθερα, αλλά όχι για τον "Θερμαϊκό". :)
Εύχομαι όλα καλά να είναι!
Αυτό το "Θερμαϊκό" εντός εισαγωγικών, για συνθηματικό μου κάνει...
Θαύμα περάσατε στας εξοχάς!!!
Ξανά μανά άντε πάλι να τα λέω. Θα νομίζουν ότι κάνω και promotion που δεν κάνω κιόλα ο φτωχός.
Το λοιπόν ο "Θερμαϊκός" είναι ένα bar επάνω εις την λεωφόρο Νίκης. Η λεωφόρος Νίκης δια τους εντελώς άσχετους είναι η γνωστή παραλιακή λεωφόρος της Θεσσαλονίκης. (Περιμένω την εποχή που θα την δω πεζόδρομο...)
Το συγκεκριμένο bar έχει μεγάλη ιστορία + κάποιες σημερινές ιδιομορφίες (που αδυνατώ να τις περιγράψω τώρα εδώ) που το κάνουν απολύτως μοναδικό.
Δείτε ελάχιστες φωτογραφίες (όχι ενημερωμένες) + ένα καλό και αντιπροσωπευτικό ρεπορτάζ/κείμενο του πώς είναι ο "Θερμαϊκός" εδώ:
http://www.in.gr/thes/club/suggest.asp?fle=therma
Ο "Θερμαϊκός" θέλει πολλές και διαφορετικές λέξεις για να τον περιγράψει κάποιος. Εγώ αυτό που ξέρω είναι ότι κάποιες ψυχές ταξιδεύουν ως τη Θεσ/νίκη με σκοπό μόνο ένα ποτό στον πίσω καναπέ του. Για τη χρυσόσκονη που κάθεται στις καρέκλες του δεν θα μιλήσω εγώ. Ο Γλυκογράφος είναι καλύτερος στις περιγραφές.:-)
Κι εγώ που στεναχωριόμουν ότι αυτό το "σχόλιο" θα χανόταν και δε θα διαβαζόταν όπως του πρέπει.
Υ.Γ. Τελειώνω τον Επιβάτη και είναι εξαιρετικό.
Σ' ευχαριστώ Χαριτίνη :)
Ψηφίιιιιιισααααατεεεεε?
Μάλιστα ψηφίσαμεεεεεε!
Και πάμε πολύυυυυ πάνωωωωω!
Post a Comment